Hartproblemen bij de kat worden meestal veroorzaakt door cardiomyophathie, een aandoening van de hartspier. Soms is de ziekte aangeboren, soms pas op latere leeftijd verkregen. In alle gevallen is het een levensbedreigende ziekte.
wat is cardiomyopathie precies?
De term cardiomyopathie wordt gebruikt om een aandoening van de hartspier te beschrijven. Er zijn verschillende soorten cardiomyopathie. Bij katten gaat het meestal om hypertrofische cardiomyopathie. Bij deze vorm wordt de hartspier steeds dikker. Het hart kan dan minder bloed bevatten.Het kan dan nog wel samentrekken, maar onvoldoende ontspannen. De hartfunctie verslechtert zodanig dat de ziekte vaak de dood tot gevolg heeft.
Wat is de oorzaak van Cariomyopathie?
Er zijn verschillende oorzaken mogelijk: een infectie, bijv. FIV. Andere ziekten zoals hoge bloeddruk. of een te hard werkende schildklier. Een gebrek aan taurine in de voeding. Katten kunnen niet zonder aminozuur Taurine, dat verwerkt is in elke complete kattenvoeding. Er is een erfelijke cardiomyopathie aangetoond bij de Main Coon en de Ragdoll. In de meeste gevallen is er echter geen duidelijke oorzaak vast te stellen.
Welke katten lopen een grote kans cariomyopathie te ontwikkelen?
In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt zijn het niet de hele oude katten die het meeste risico lopen. De ziekte wordt het meest gezien bij jonge katten en katten van een middelbare leeftijd. Katers lopen meer risico dan poezen. Bij de Main Coon en de Ragdoll blijkt dat een derde van de katten een genetische mutatie heeft die deze ziekte veroorzaakt.
Wat zijn de symptomen van deze ziekte?
De meest voorkomende symptomen zijn benauwdheid, lusteloosheid en een slechte eetlust. Hoewel deze verschijselen plotseling zichtbaar kunnen worden is de ziekte altijd langere tijd aanwezig. Katten zijn immers dieren die korte perioden van activiteit afwisselen met langere perioden van liggen, zitten en slapen. Een slecht uithoudingsvermogen wordt zo niet opgemerkt. De benauwdheid wordt vooral zichtbaar als de kat zich inspant. De ademhaling wordt sneller en dieper. Als bij stres of opwinding de hartfrequentie stijgt ontaat er een gevaarlijkt situatie, waarbij de kat steeds benauwder wordt en kan bezwijken aan een hartstilstand.
Wat kan de dierenarts tijdens het lichamelijk onderzoek vaststellen?
Een hartruis. Een hartruis zegt echter niets over de ernst van de aandoening. Ook bij een heel onschuldige afwijking in het hart kan een ruis aanwezig zijn.
Een galopritme. In plaats van het normale hartgelijd dat uit twee tonen bestaat, is er soms een derde toon te horen. Dit is niet bewijzend voor cardiomyopathie.
Een ritmestoornis. Ritmestoornissen kunnen ontstaan bij cardiomyopathie. Ernstige ritmestoornissen, die permanent aanwezig zijn, wijzen op een slecht hartfunctie.
Als een dierenarts een van de bovenvermelde afwijkingen opmekt zal hij adviseren een echo te laten maken van het hart, om verder te onderzoeken.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
De beste manier om de diagnose te stellen is met een echocardiografie. Hiermee kan vastgesteld worden hoe groot de veranderingen in het hart zijn en hoe het hart functioneert. Ook eventuele bloedstollingen zijn tijdens een echo te zien.Voor de Main Coon enRagdolls is er een genetische test ontwikkeld. Met behulp van bloedonderzoek kan de mutatie in de genen, die cardiomyopathie veroorzaakt, worden vastgesteld
Hoe wordt cardiomyopathie behandeld?
Een vochtafdrijver om eventueel aanwezig vocht in de longen of borstkas te verwijderen.
Middelen die de hartfunctie onderstunnen zoals ACE remmers, die de bloedvaten verwijden en het bloed wegpompen van het hart vergemakkelijken. Enz.
Wat is het vooruitzicht voor katten met cardiomyopathie?
Dit hangt af van de ernst en het type van de aandoening. Bij katten die cardiomyopathie ontwikkeld hebben door hoge bloeddruk of een te hard werkende schildklier moeten ook deze aandoening behandeld worden. Het vooruitzicht hangt dan mede af van het onder controle krijgen hiervan.
Wat kan ik doen om cardiomyopathie tijdig te ontekken?
Dit is een aandoening die heel lang verkorgen aanwezig kunnen zijn. Er zijn sterke aanwijzingen dat het instellen van een behandeling voor er klinische klachten zijn het begin van klachten kan uitstellen, en hartfalen kan voorkomen. Het stellen vande diagnose voordat er klinische klachten zijn gebeurt over het algemeen tijdens de jaarlijkse controle door de dierenarts die dan een afwijkend geluid of ritme van het hart vaststelt. Na het stellen van de diagnose kan dan direct een behandeling ingesteld worden. Bij katten die behoren tot een ras waarin cardiomyopathie veel voorkomt, is een jaarlijkse echo van het hart aan te raden.



